اصل هشتم کتاب شریف معراج السعادة در مورد تکرار در عمل است. راه، تکرار عمل است. ما قدرت تکرار در عمل را نداریم. مثلا ممکن است ما نتوانیم هر شب جمعه زیارت پیاده رویم، اما اگر آرام آرام استقامت کنیم خدا توفیق می دهد در وجودمان نهادینه شود. ممکن است در ابتدای راه نتوانیم نماز شب بخوانیم اما اگر حرکت کنیم آرام آرام خدا لطف می کند در وجودمان تثبیتش می کند. لذا باید اول خود فعل را آنقدر تکرار کنیم تا در وجودمان تثبیت شود. در مرحله بعد باید عملی که تثبیت شده است را تکرار کنیم.تکرار عمل باعث میشود که آن عمل در وجود انسان رسوخ پیدا کند و تبدیل به صفت شود.

بعضی از بزرگان ما می گویند باید دو ساعت قبل از اذان صبح بیدار شد. اگر قدرتش را نداریم چهل دقیقه یا بیست دقیقه قبل از اذان بیدار شویم. اگر بیدار نشدیم در طول روز قضاء نماز شب را بخوانیم. برای بیدار شدن جهت نماز شب، امام صادق می فرماید: باید مراقب اعمال روزت باشی تا توفیق نماز شب پیدا کنی. اگر از اول صبح پرحرفی کنی، مُدام بخندی، غیبت کنی، تهمت بزنی، دروغ بگویی نمی توانی نماز شب بخوانی؛ اگر هم بخوانی ریاء است. اصلا کار ریایی هم انجام ندهی بهتر است. .
جهاد اکبر بسیار بسیار مهم است و مقدمه جهاد اعظم است. مرحوم ملا احمد و ملا مهدی نراقی می فرمایند: علم اخلاق بالاترین علوم است. چرا؟ می فرمایند: چون موضوع علم اخلاق نَفسِ ناطقه ی انسان است. یک مرتبه ی نفسِ ناطقه “اُولئِکَ کَالأنعامِ بَل هُم اضل”یک مرتبه اش حیوان است، اما یک مرتبه اش هم “رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند”. نفس ناطقه انسان به جایی می رسد که مَظهَر تامّ أسماء و صفات خدا تبارک و تعالی می شود.
.
در علم فلسفه می فرمایند: اخلاق زیر مجموعه فلسفه است چون موضوع فلسفه موجود بما هو موجود است و یکی از مصادیق موجود بماهو موجود، انسان کامل است. لذا اشرف علوم فلسفه است.در عرفان می فرمایند اشرف علوم عرفان است، چون موضوعش الله است؛ مطلق هستی است؛ جایی برای غیر نمی گذارد.
.
با تکرار در عمل آرام آرام اخلاق را در خودمان ملکه کنیم تا ایمانمان ایمان مستقر شود نه ایمان مُستودع. از کجا بفهمیم ایمانمان ایمان مستقر شده است؟ از اینجا که اگر کاری را پنهانی انجام دهی محبوب تر باشد در نزد شما از اینکه آشکارا انجام دهی. ما بیشتر باید در این راه (جهاد اکبر) کار کنیم، باید بیشتر روی توبه کار کنیماما در عرفان این آغاز راه است. باید معرفت داشته باشیم تا بتوانیم به سمت اهل بیت برویم. ما توانش را نداریم اما خدا و اهل بیت عنایت می کنند. امام حسین و حضرت ابالفضل علیهما السلام می توانند دستی به قلبمان بکشند و از دنیا و آخرت راحتمان کنند و اهل الله شویم.
مِدادُ العُلَماءِ أفضَل مِن دِماءِ الشُهَداءِ. عالم بودن و شهادت مانعة الجمع نیستند. چه بهتر که انسان عالمِ شهید شود. .
فصل هشتم در مورد تکرار در عمل و فصل نهم شناختن فضائل و رذائل هست اما همه اینها زیر مجموعه حقیقت عرفانی است. مسئله فقط جهاد اکبر نیست، راه انسان نباید فقط راه اخلاق باشد بلکه باید راه عرفان باشد. إنّا لله و إنّا إلیه راجعون، راه این است.
خدا و امام زمان در حال تجلی هستند و دارند عالم را زنده می کنند آن وقت حیف است که انسان همنشین شیاطین باشد. إن شاء الله خدا توفیق دهد حرکت کنیم و از اصحاب امام زمان عقب نمانیم. امام زمان داخل شهرش راهمان دهد؛ “حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد” خیلی حیف است که آقا باشدُ ما را غم ببرد و از بین برویم.