خلاصه بیانات حضرت آیت الله تقوایی حفظه الله تعالی  شب دوم فاطمیه پنج شنبه 97/10/27

 

باران رحمت

ما معمولا شکر نمی کنیم، نعمتهای خدا را نمی بینیم؛ الان به خاطر این باران، این ظرفها را داخل مسجد گذاشته اند، تا فرشها کثیف نشود، ما می گوییم این چه وضعی است، پول نداریم سقف مسجد را درست کنیم، شروع می کنیم به نق زدن، فقط همین را می بینیم، نمی گوییم خدا چه لطفی به ما کرده، چه سقفی بالای سر ماست، نمی گوییم عجب باران رحمتی؛ سد هایمان پر آب می شود؛ کل مملکت با این باران آباد می شود؛ اینها را نمی بینیم، شکر نمی کنیم «لَئِنْ شَكَرْتُمْ‏ لَأَزِيدَنَّكُم‏» اگر شکر کنید ذاتتان زیاد می شود. این پول اثر فعل شماست، از شما جداست. بالاتر از اثرِ فعل، خود فعل است بالاتر از فعل صفت است، نه تنها آثار و افعال و صفاتتان درست می شود، بلکه بالاتر از همه اینها ذاتتان درست می شود، خدا در وجودتان تجلی می کند.

چشمه فیض خدا

خدا دستمان را گرفته؛ این خِلل و فِرج و زمین خوردن ها خوب است؛ بچه ها که هی زمین می خورند، بدنشان سفت می شود؛ اگر زمین نخورند قوی نمی شوند؛ این گریه ای که می کنند خوب است، راهشان باز می شود « گریه بر هر درد بی درمان دواست // چشم گریان چشمه فیض خداست» این سختی ها خوب است، مریضی مثل چاقوی جراحی است، لکه سیاه وجود ما را پاک می کند، باید آن را ریشه یابی کنیم، سعی کنیم درستش کنیم، اینها همه دست خداست «لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ» همه حکمت دارد، همه چیز مال معرفت است؛ ما نون معرفتمان را می خوریم؛ این حیوانها دیدید زیر ماشین می روند، در روایت دارد مال این است که غافل می شوند، تا غافل می شوند یک بلایی بر سرشان می آید؛ البته آن هم برایش خوب است می میرند می روند پیش خدا. مرگ نقطه اوج وصل به خداست؛ مرگ هدیه مؤمن است.

کارگر ایرانی

مرگ برای فاسق هم خوب است، هم خودش از دست خودش راحت می شود هم دیگران. این ترامپ اگر بمیرد، همه دنیا از شرش راحت می شوند، خودش هم راحت می شود. از مرگ نباید ترسید، از بدی باید ترسید، از گناه باید ترسید، مرگ و مریضی ترس ندارد، اینها چاقوی جراحی خداست. در عالم میکروب زیاد است، ولی هیچ کدام بدون اجازه خدا کاری نمی کنند؛ همه به اجازه خداست. همین شیاطین، همین آمریکا و اروپا سگ خدا هستند، اجازه شان دست خداست. دولت ما نباید از اینها بترسد؛ اشتباهشان این است که فکر می کنند اروپا کاری می کند، اروپا چکار می کند؟ مگر اینها کی هستند؟ اینقدر نچسبید به اینها. مردم ما باید بدانند چه کسی ما را بر آمریکا پیروز کرد؛ ما هر چه داریم مال خون شهدا و ولایت فقیه است. من به این دولتها سفارش می کنم راه شهدا را بروند، راه ولایت فقیه را بروند. از این مزدورها نترسند، اینها مثل سگ هستند، تا پِخ  کنید می ترسند، فرار می کنند، دولت اشتباه می کند هی تکیه می کند به آمریکا و اروپا. پشتیبانی کنید مردم ایران را؛ پشتیبانی کنید تاجران ایرانی را؛ پشتیبانی کنید جوانان ایرانی را، پشتیبانی کنید کارگران ایرانی را. مردم ما ماهواره ساختند؛ مردم ما هسته ای درست کردند؛ نانو تکنولوژی درست کردند؛ مترو و بزرگراه درست کردند؛ به مردم تکیه کنید.

یک سجده

اگر همین «بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ الرَّحْمنِ الرَّحِيم»‏ درست شود، همه چیز درست می شود؛ عرفا می گویند: (روایت هم دارد) اگر کسی یک دفعه سجده کند، یک سجده درست و حسابی جلوی وجه الله، تمام هستی اش در مقابل خدا خُرد بشود، کارش درست می شود؛ خدا همه چیز به او می دهد؛ تجلی تام خدا که بیاید، دیگر اثری از منیت باقی نمی ماند، تمام ظلمتها از بین می رود؛ هیچ نقصی باقی نمی ماند؛ هیچ شیطانی باقی نمی ماند.

 مثل شیطان نباشیم که سجده نکرد، تمام بدبختی شیطان مال این است که سجده نکرد، تکبّر کرد، جزء کافرین شد، کفر نعمتِ ولایت کرد؛ ما یک نعمت بیشتر نداریم؛ ولایت؛ بقیه فضل است، نماز، روزه، حج، خمس، لباس، خانه، … اینها همه مال وجه الله است. برای اینکه «بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ الرَّحْمنِ الرَّحِيم»‏ تجلی کند، برای اینکه بتوانیم «بِسْمِ‏ اللَّهِ‏»‏ بگوییم، باید دیدمان را درست کنیم، هم چشم موسوی داشته باشیم، هم چشم عیسوی؛ یعنی هر بدی و سختی پیش می آید، بگوییم خدایا بدی مال من است، روسیاهی مال زغال است، خوبی اش مال تو است؛ خدایا تو می خواهی با همین سختی هم من را درست کنی، دید و معرفتمان را درست کنیم،  کی سختی ها ما را عقب انداخته؟

مادر

خدا به وسیله مادر همه چیز داده، هرچه داریم از مادر است، می گوید مادرم فحش می دهد، خُب نوش جانت، کار خوبی می کند، نوکری مادرت را بکن، نگو مادرم به من ظلم می کند، تو هر چی داری و نداری از مادرت است؛ «أَنْتَ وَ مَالُكَ لِأَبِيكَ» تازه حق مادر از پدر بالاتر است؛ بدی کرد، دستش را ببوس؛ بگو شما هر کاری بکنی خوب است؛ مگر خدا هر کاری بکند خوب نیست؟ چرا خوب نیست؟ می خواهد درستت کند. یک معمار وقتی خانه ای را درست می کند، اول یک چیزهایی را خراب می کند تا چیزهایی را درست کند.

رحمت واسعه

«الرَّحْمَنُ اسْمٌ خَاصٌّ بِصِفَةٍ عَامَّةٍ» صفت عامه، یعنی هستی همه ما از خداست؛ هستی تمام عالم از عرش تا فرش از خداست، هر چه دارند و ندارند از خداست؛ همه وصلند به اقیانوس وجه الله. همین یک کلام برای درست کردن ما کافی است؛ تمام کمالات الهیه، تمام اسماء و صفات جمالیه و جلالیه در این «الرَّحْمَنُ» مستتر است. یعنی آی گدا، آی فقیر، آی بدبخت، آی گمراه بیا؛ گمراهی ات مال این است که همه چیز داری، نمی بینی؛ چشمهایت را بستی؛ آنقدر گفتیم نداریم، که باورمان شده. این اسم «الرَّحْمَنُ» را همه دارند، کافر هم دارد؛ هر کسی بخواهد می تواند برسد. نگویید نداریم، ما معمولا می گوییم نداریم؛ امام خمینی داشت ما نداریم؛ نخیر؛ تو هم داری، الان می توانید برسید به اسماء و صفات خدا؛ تمام بهشتها بیاید زیر دستتان؛ کی گفته امام داشت ما نداریم، نه ما بی عرضه ایم؛ به ما هم داده اند؛ می گوید پدر من با پدر امام فرق داشت، پدر من آدم معمولی بود، پدر امام مجتهد بود؛ اشتباه می کنی، پدر تو امیرالمومنین علیه السلام است «أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ» پدر تو نور خداست؛ مادر تو رحمت خدا؛ تو هم داری؛ گر گدا کاهل بود تقصیر صاحبخانه چیست؟ ما مشکلمان این است که فقط ظاهر را نگاه می کنیم؛ می گوییم ما نداریم، فلانی دارد؛ کی می گوید نداری راهت را درست کن خودت را درست کن. یک عده هم از آن طرف می افتند می گویند همه چیز خداست، نماز نمی خواند، روزه نمی گیرد؛ می رود در بعضی صوفی گریهای باطل. بله درست است که همه چیز خداست، ولی این نعمت جمهوری اسلامی هم از خداست، نعمت مراجع هم از خداست، نعمت واجبات، نعمت ترک حرام، … همه از خداست؛ اینها هم از خداست.

فرج نزدیک است

خدا به شما طلبه ها همه چیز داده؛ استاد داده، مسئولین دلسوز داده، شما را زیر سایه امام زمان قرار داده؛ زیر سایه ولایت فقیه قرار داده؛ در زمانی قرار داده که فرج نزدیک است، ما چی نداریم؟ همه چیز داریم؛ معرفت نداریم، عقل نداریم؛ کسی که عقل دادی چه ندادی؟ کسی که عقل ندادی چه دادی؟ درستش کنیم؛ زانو بزنیم در محضر خدا و اهل بیت. طلبه آزاد ماست می گوید مانده ام  کارم را چکار کنم؟ عجب؛ چرا ماندی؟ چرا شیطان ما را مردّد می کند؟ خدا به تو نعمت داده، استاد داده، داری درس می خوانی وصل می شوی به امام زمان، می گویی مرددّم. کارَت را بینداز اینجا، نمی گویم کار نکن؛ نه؛ «برو کار می کن مگو چیست کار» کار سبب تجلی نور خدا می شود، مظهر اسم «فَعَّالٌ لِمَا يَشَاءُ» می شوی. هر چیزی حساب و کتاب دارد باید کار کنی، می خواهی مظهر خدای تبارک وتعالی بشوی باید کار کنی، شب هم باید کار کنی، باید ذکر بگویی، باید روزه بگیری، روایت دارد اگر کسی روزه بگیرد حکمت پیدا می کند بعد از حکمت رضایت پیدا می کند، بعد عاشق می شود، وقتی عاشق می شود، می گوید خدایا من را بسوزان، خاکسترم را بر باد بده، من از تو جدا نمی شوم. حتی نعمتهای ابدی و ازلی برایش هیچ می شود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
نظرات خود را با ما در میان بگذارید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *