خلاصه بیانات حضرت آیت الله تقوایی حفظه الله تعالی شب چهارم فاطمیه دوم 19/11/97

 

بسم الله الرحمن الرحیم

امر به معروف

امام صادق(ع) می فرماید: «کُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ بِأَعْمَالِکُمْ وَ لَا تَکُونُوا دُعَاةً بِأَلْسِنَتِکُم[1]». با زبان، مردم را به طرف خدا نخوانید؛ با عمل بخوانید! ما به جای اینکه فقط حرف بزنیم، باید عملمان را درست کنیم. البته از این حرف، نباید برداشت اشتباه بشود. بعضی ها می گویند که پس ما دیگر حرف نزنیم. نه؛ نمی خواهد بفرماید که امر به معروف و نهی از منکر نکنید. مثلاً در آیۀ شریفه می فرماید: «يَا أَيّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ[2]». ای مردم شما حواستان به خودتان باشد، دیگران گمراهی شان به شما ضربه ای نمی تواند بزند. شما کار خودت را درست کن، همه چیز درست می شود. از این آیه بعضی بزرگان استفاده می کنند که امر به معروف و نهی از منکر واجب نیست، مستحب است و هر کسی خودش، خودش را درست کند! الآن هم که می فرماید: «کُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ بِأَعْمَالِکُمْ وَ لَا تَکُونُوا دُعَاةً بِأَلْسِنَتِکُم». میگویند با زبان کار نداشته باشید. به مردم چه کار دارید؟ شما خودت را درست کن، دیگران هم درست می شوند. بعضی ها اینگونه می گویند. ولی این مطلب کاملاً اشتباه است. پیغمبر اکرم a می فرمایند: لازم نیست صبر کنید تا کامل بشوید، همین که ناقص هستید هم امر به معروف و نهی از منکرتان را انجام بدهید.

عبادتِ حرفی

اگر کسی خودش مشکل دارد این یک گناه؛ امر به معروف و نهی از منکر هم نکند، گناه دوم. اینکه می فرماید با زبان مردم را نخوانید ، منظورش این نیست که با زبان نخوانید؛ یعنی «فقط» با زبان نخوانید. بعضی ها فقط حرف می زنند. «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَى حَرْف[3]». بعضی ها فقط حرفی، خدا را عبادت می کنند. اینجور نباشید که فقط حرفی باشد. سعی کنید عمل خودتان را هم درست کنید. نمی گوید حرف نزنید. ما آنقدر آیات و روایات داریم که اصلاً هیچ شک و شبهه ای نمی ماند که امر به معروف و نهی از منکر واجب است، مگر می شود آن را ترک کرد؟!

مراحل تزکیه

اینکه می فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُون» نمی خواهد بگوید که نگویید و به دیگران تذکر ندهید؛ می گوید حالا که تذکر می دهی، سعی کن خودت را هم درست کنی. اگر تذکر می دهی، اول مخاطب حرفت خودت باش. اول خودت را مخاطب قرار بده. چه قدر خوب می شود. اول کسی که بخواهد با تمام قدرت عمل کند به حرفت، خودت باشی. حالا چگونه خودمان را درست کنیم؟ با همین مراتب چهارگانه: «تخلیه»؛ اول ترک حرام و ترک مکروهات، ترک ما سوی الله، ترک شبهه ناک. «تحلیه»؛ انجام واجبات، انجام مستحبات و مزیّن شدن به صفات الهی و صفات فضیلت. مرحلۀ سوم «تجلیه» است، یعنی «تَخَلَّقوا بِاَخلاقِ الله»؛ انسان آراسته شود به صفات خدا؛ توحید صفاتی پیدا کند. مرتبۀ چهارم «توحید» است.

راه اهل بیت

اینکه می فرماید: «کُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ بِأَعْمَالِکُمْ» یعنی راهمان را باید درست کنیم. از چه راهی؟! هر کسی از یک راهی می رود. بعضی ها فقط ظاهر را می گیرند. ما فقط ظاهر را نگیریم؛ باطن هم داشته باشیم. بعضی فقط باطن را می گیرند؛ می شوند صوفی. این هم درست نیست. اما بعضی ها می شوند عارف؛ یعنی جامع ظاهر و باطن؛ مثل امام خمینی w. بعضی ها فقط از راه علم می روند. بعضی ها فقط از راه خشیت می روند. بعضی ها از راه دعا می روند. بعضی ها از راه عمل می روند. راه اهل بیتb راه محبت است. هم باید عمل داشته باشیم، هم خشیت داشته باشیم، هم دنبال علم باشیم، هم دنبال عبادت باشیم، هم دنبال ورزش باشیم. دنبال همه از روی محبت.

سبقت

امیرالمؤمنین (ع) می فرماید: «بادِروا بأعمالِكم تَكُونُوا مَعَ جِيرانِ اللّه ِ في دارِهِ[4]». هر کدام شما در هر آنی در قلۀ انسانیت قرار دارید، هر کجا که باشید؛ فقط «بادِروا»؛ سبقت بگیرید. اعمالتان را درست کنید؛ «تَكُونُوا مَعَ جِيرانِ اللّه»؛ با همسایگان خدا خواهید بود. «بادِروا» یعنی وقتی موقع عمل رسید، با تمام هستی ات برو. نگو کوچک است یا بزرگ است. هر جا هستید خوب باشید. ما فکر می کنیم حتماً باید رئیس جمهور بشویم، وزیر بشویم. نه؛ برای ما یک چیزهایی قرار داده اند، هر کجا هستی خوبش باش. هر کجا هستی راهت را درست کن.

صله رحم

خانمی رفت محضر پیغمبر اکرم (ص) گفت: یا رسول الله! شما که در دینتان همه چیز را برای مردها گذاشتی؛ جهاد را گذاشتی برای مردها، نماز جماعت برای مردها، نماز جمعه برای مردها. پس ما خانم ها چه؟ حضرت فرمود: «جِهَادُ اَلْمَرْأَةِ حُسْنُ اَلتَّبَعُّلِ[5]». شما اگر خوب شوهر داری کنی، ثواب جهاد مرد را برای شما هم می نویسند. چه چیزی بهتر از این؟ او تلاش می کند، ثوابش را برای تو می نویسند. یک بندۀ خدایی می گفت، همسری دارم که خیلی عصبانی است. هر وقت می خواهم بروم زیارت حضرت عبدالعظیم (ع) می گوید نباید بروی! می گفت چه کار کنم؟ گفتم اینکه کاری ندارد. امام می فرمود: ثواب صله رحم از زیارت کمتر نیست. به او گفتم اولاً هر وقت خانمت می گوید زیارت نرو و پیش من بمان، بگو بَه بَه چه خوب، چه خانم خوبی. بد است که خانم انسان او را دوست داشته باشد؟ بمان پیشش! حالا یک وقتی باید بروی سرِ کار، خب مجبوری برای هردویتان باید بروی کار کنی؛ ولی زیارت که مستحب است. بگو چه چیزی بهتر از این! در روایت دارد کنار خانم و بچه هایت بنشینی با هم گپ بزنید و شاد باشید، ثوابش از حضور در مسجدالحرام و عبادت در آنجا بالاتر است.

شاخص

ما فکر کردیم که باید شبی هزار رکعت نماز بخوانیم و روزه بگیریم تمام سال. این از همه مهم تر است که کارمان را درست کنیم. هر کاری که می کنی وظیفه ات را خوب انجام بدهی. در آن کار شاخص باشی. هر مرتبه ای که داری در آن مرتبه، یک باشی. «بادِروا» ریشه اش از بَدر است. به ماه شب چهارده بَدر می گویند. سرعت گرفتن به معنای این نیست که فقط تند تند انجام بدهیم، آخر بعضی ها فقط می خواهند یک کاری که دَه ساعت طول می کشد را دو ساعته انجام دهند. نَه، «بادِروا» یعنی یک کاری کنید این عملتان مثل ماه شب چهارده بشود؛ بدرخشد. یعنی وجودت بشود نورِ خدا؛ بشود وجه الله. هرکاری می تواند سبب تجلی وجه الله بشود. «بادِروا بأعمالِكم» یعنی به حقیقت آن عملی که داری انجام می دهی، دست پیدا کن. حقیقت آن عملی که ما داریم انجام می دهیم چیست؟ رسیدن به خدا؛ وجه الله. عملتان را کیفیت بدهید! به آن حقیقت بدهید! «بادِروا» یعنی به حقیقت عملتان دست پیدا کنید. «تَكُونُوا مَعَ جِيرانِ اللّه ِ في دارِهِ»؛ همسایۀ خدا در خانۀ خدا خواهید بود.

شهید بهشتی

«اِخْتَارُوا اَلْجَنَّةَ عَلَى اَلنَّارِ وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ فَتُقْذَفُوا فِي اَلنَّارِ مُنَكَّسِينَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً[6]». اعمال خودتان را باطل نکنید! اعمال خودتان را از بین نبرید. فرصتی که خدا به شما داده را نابود نکنید. این فرصتی که خدا به ما داده از بین نبریمش. در روایت دارد که خیلی اوقات یک توفیقاتی خدا به شما می دهد، بعد چون کوتاهی می کنید از بین می رود. امروز و فردا که می کنیم، از بین می رود. بعضی ها وجودشان شُل و کِسِل است، بعضی ها هم مظهر اسم فعال خدا هستند؛ مثل شهید بهشتی. امام می فرمود بهشتی یک ملت بود. واقعاً یک وزنه بود. همۀ نیروهای وفادار انقلاب بعد از امام (ره) ، پناهشان شهید بهشتی بود.

عمل الهی

در روایت مبارکه دارد که یک سری را ملائکه عملشان را می برند بالا. در همان حال، خدا می فرماید ملائکۀ من، این را برگردانید، این جهنمی است، عملش به درد نمی خورد. یعنی خیلی از اعمال ظاهرش خوب است ولی باطن ندارد. ولی اللهی نیست. وجه اللهی نیست. خدایا ما را ببخش! اما یک عمل هم اینگونه است. می گوید عملت باید طوری باشد که وجه اللهی باشد؛ خالص باشد. خالصاً لوجهه الکریم باشد. مثل شهید حججی باشد که او را خریدند. رهبر انقلاب می فرماید: شهید حججی حجت خدا بر مردم است. ببینید چه قدر پاک و طاهر است! ببینید به کجا می رسد! عالِم هم نبود. یک آدم معمولی بود؛ ولی به جایی می رسد که می شود حجت خدا. یعنی مقام امام زمانf. مقام اهل بیت. یا شهید فهمیده چنان خالصانه می رود زیر تانک که امام می فرماید: رهبر ما طفل سیزده ساله ای است که زیر تانک می رود و جلوی دشمن را می گیرد. ببینید عمل چه می تواند باشد! «بادِروا بأعمالِكم»؛ اعمالتان را روشن کنید! اشکال کار ما این نیست که چیزی را نداریم، اشکال کار ما این است که نسبت به چیزهایی که داریم معرفت نداریم. «هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ[7]». به خدا قسم خودِ خدا با شما است؛ هرکجا می خواهی باشی.

[1] – بحارالأنوار، ج5، ص198

[2] – سورۀ مائده، بخشی از آیۀ 105

[3] – سورۀ حج، آیۀ 11

[4] – نهج البلاغه، خطبۀ 83

[5] – مکارم الأخلاق، ج1، ص 215

[6]-صحيفة الرضا علیه السلام، ج1، ص104

 با اسناد نقل شده امام رضا(عليه السلام)فرمود،كه فرستادۀ خدا(صلى الله عليه و آله) فرموده: بهشت را بر دوزخ برگزينيد،و كارهاى خودتان را تباه نكنيد،مبادا كه براى هميشه به رو در آتش افكنده شويد.

[7] – سورۀ حدید، بخشی از آیۀ 4

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
نظرات خود را با ما در میان بگذارید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *