بسم الله الرحمن الرحیم

خلاصۀ شب 11  محرم الحرام 1441

سخنرانی آیت الله تقوایی – سه شنبه 98/06/19   

 

استغفار ملت ایران/ اقتدا به ولایت

در روایت مبارکه دارد، در روز قیامت از عمرت سؤال می کنند که «فِيمَا أَفْنَاه[1]»؛ عمرت را صرف چه کردی؟ یک معنای استغفار یعنی همین که خدایا من استغفار می کنم از اینکه عمرم آن ثمره ای که باید داشته باشد را نداشته. الان بعضی ها از اَبدال و اوتاد امام زمان هستند؛ خوشا به حالشان. امثال من که عقب مانده ایم، باید به حال خودمان گریه و استغفار کنیم و راه خودمان را به طرف امام زمان باز کنیم. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف همیشه چهل نفر اَبدال دارد. چه قدر خوب است انسان تلاش کند، از نوکران حقیقی حضرت باشد. پس استغفار یک معنایش یعنی عمر و هستی ات را چه کار کردی؟ الان مردم ایران پشت سر امام زمانند. مردم ایران پشتیبان دین حقه شیعه هستند؛ پشتیبان عدالتند؛ در لبنان، یمن، بحرین، عراق و در تمام دنیا. تمام مردم دنیا از مردم ایران یاد می گیرند. استغفار ما یعنی این. استغفار می کنیم از منیّت خودمان و تقاضا می کنیم از خدا که ما را پشت سر مولایمان، پشت سر آقایمان، پشت سر این نظام، پشت سر ولایت فقیه، پشت سر خون شهداء، پشت سر این عظمتی که خدا خلق کرد به واسطۀ امام، قرار دهد و نگهمان دارد. دو رکعت نماز پشت سر امام عادل بالاتر است از دو هزار رکعت نماز. ما الحمدلله الان نمازهایمان را داریم در فضای اقتدای به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف می خوانیم. چه قدر باید خدا را شکر کنیم. خیلی لطف بزرگی است.

کوچک شمردن گناه/ نماز بی ولایت

اولین جزء استغفار ندامت و پشیمانی است. پشیمانی ندارد که من بیست سال، سی سال، پنجاه سال اصلاً حواسم نبوده که باید پشت سر امام زمان باشم؟ حواسم به نمازهایم نیست، طرف آمده بود، می گفت حال نماز خواندن ندارم، نمازهایم را یکی در میان می خوانم! اگر انسان نمازش معلوم نباشد که چگونه است، گاهی بخواند و گاهی نخواند، در خطاء می افتد؛ در حرام می افتد. حواسمان را جمع کنیم. ما فکر می کنیم بله حالا یک نماز واجبی است، خیلی مهم نیست، بخوانیم یا نخوانیم. خیر اینگونه نیست؛ در روایت مبارکه دارد که اگر هر گناهی ولو کوچک، کوچک شمرده شود، گناه کبیره است. حالا نماز که دیگر بزرگترین ستون خیمه است. «إِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا وَ إِنْ رُدَّتْ رُدَّ مَا سِوَاهَا[2]». با این وجود چگونه می توانیم به نماز اهمیت ندهیم؟ حالا این نمازهای واجب که هیچ، به نظر حقیر ما باید إن شاءالله با نافله، نقص نمازهای واجبمان را برطرف کنیم. در روایت مبارکه از وجود مقدس امام صادق علیه السلام هست که می فرمایند: نافله برای این است که نقص نماز واجب جبران شود. ما نماز واجبمان را هم که می خوانیم نماز نیست. نمازی که ما را از تعلق به دنیا جدا نکند نماز نیست. نمازی که ما را دنیا زده بکند نماز نیست. نمازی که نتوانیم از هواهای نفسانی مان بگذریم چه نمازی است؟ نمازی نماز است که «إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَر[3]». چرا ما می بینیم، خیلی ها نماز را می خوانند، فحشا و منکر هم دارند؟ جواب این است که نمازشان نماز نیست؛ نوک می زنند به زمین! وجود مقدس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم وارد مسجد شدند، یک شخصی خیلی سریع نمازش را خواند و رفت. حضرت فرمود: اگر در این حال بمیرد، جایش تَه جهنم است. خیلی نمازها انسان را به جهنم می برد. بلکه بعضی نمازها انسان را به تَه جهنم می برد. نماز یزید نماز بود که در حال مستی نماز می خواند؟ نماز معاویه صفتان، نماز وهابی ها و منافقین که پشت سر آمریکا هستند نماز است؟ اگر عالِمی نماز بخواند ولی پشت سر اسرائیل، پشت سر وهابی ها باشد به درد می خورد؟ این برایش می شود جهنم، به تَه جهنم می افتد. «إذا فَسَدَ العالِم فَسَدَ العالَم[4]». تمام عالَم را آتش می زند. لذا باید حواسمان را جمع کنیم. می گوید آقا چیزی نیست. چرا چیزی نیست؟ همین که می گوید چیزی نیست گناه کبیره است. همین که می گوید چیزی نیست راه را برای شیطان باز می کند. روایتی از وجود مقدس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است که آقا فرمودند: هیزم جمع کنید؛ گفتند آقا اینجا که هیزم نیست. حضرت فرمودند: من خودم هم کمکتان می کنم. یک تپه هیزم جمع شد! حضرت فرمودند: دیدید، می گفتید اینجا هیچ هیزمی نیست. گناهان هم اینگونه است؛ فکر می کنید چیزی نیست، بعد روز قیامت پرده ها که کنار می رود می بینید یک کوه جهنم برای خودتان درست کرده اید و خبر ندارید.

غیرت/ ندم

جزء اول استغفار نَدَم است. نَدَم اولین کاری که می کند این است که انگیزه درست می کند برای اینکه از گناه به سوی خدا فرارکنیم. بعضی ها خیلی بی رگ هستند! هر گناهی جلویشان بکنند عین خیالشان نیست. خودش هم گناه می کند عین خیالش نیست. آخر چرا انسان باید انقدر بی رگ باشد؟ یک بار در محضر امیرالمومنین علیه السلام داشتند وضو می گرفتند، همه در صف بودند، یک نفر حق دیگران را خورد، رفت وضو بگیرد. حضرت همانجا یک سیلی به او زد! که حواسش را جمع کند. حضرت یک طرف کمرش یک شمشیر می بست، یک طرف کمرش هم تازیانه، در خیابان ها راه می رفت. کسی جرات نمی کرد جلوی حضرت گناه کند. غیرت داشت. چرا حضرت علی علیه السلام این قدرت را دارد که اگر یک اشاره کند بساط تمام عالم برچیده می شود؟ چون تحمل کوچکترین گناهی را در محضر خدا نمی کند. خدا هم قدرتش را زیاد می کند. لذا ندامت و پشیمانی چیز خوبی است. اگر پشیمان شدی دیگر به طرف گناه نمی روی. هر چه پشیمانی بیشتر باشد از گناه بیشتر دوری می کنی. هر چه بیشتر بسوزی از گناه و غیرتت شدیدتر باشد، گناه را راحت تر کنار می گذاری.

 فکر گناه / اضطراب

بعضی ها فکر گناه را هم که می کنند به نَفْسشان را تنبیه می کنند که ای نَفْس فلان فلان شده چرا فکر گناه می کنی؟ چرا در مقابل دیگران سوء ظن داری؟ چرا اضطراب داری. توبۀ انبیاء و اولیاء از اضطراب است. اضطراب یعنی چه؟ «گه نزد حلالیم و گهی نزد حرام / نه کافر مطلق نه مسلمان تمام[5]». اضطراب یعنی پایین بالا دارد؛ یک دفعه خوب است، یک دفعه بد. برای انبیاء همین هم سخت است، نمی توانند تحمل کنند. ما می گوییم خب حالا امروز مثلاً دو تا کار خیر کردیم و کلاهمان را هم بالا می اندازیم. نه باباجان! دو تا کار خیر کم است؛ تمام نَفَس هایت باید بشود کار خیر. تمام اعمالت باید بشود کار خیر. این امکان برای ما وجود دارد که تمام لحظات زندگی مان کار خیر بشود. مگر اهل بیت علیهم السلام اینگونه نبودند؟

برجام/ خلاف قانون

مقام معظم رهبری تک تک نَفَس هایش برای ما برکت است. سیدحسن نصرالله، همین طور است. واقعاً خدا عمر من را بگیرد و بدهد به یک چنین مردی. تک تک نَفَس هایش برای لبنان، برای اسلام برکت است. در سخنرانی ای که دیروز داشت گفته بود: ما با تمام هستی مان پشتیبان نظام ولایت فقیه ایران هستیم. وجود چنین شخصی برکت نیست؟ دولت عزیز ما باید از سیدحسن نصرالله یاد بگیرد. مجلس شورای اسلامی عزیز باید از سیدحسن نصرالله یاد بگیرد؛ از الحوثی یاد بگیرد. نه اینکه مدام بدوی دنبال اروپا و آنها هم  با لگد توی دهانتان بزنند! که چی؟ چه کار کردند برای ما؟ برجام برای ما چه کار کرد؟ هی می گفتید برجام درست شد، دیگر قیمت ها درست می شود؟ یک بار تجربه کردید، از تجربه تان پند بگیرید. الان پنج سال است که شما را دارند در این برجام زمین می زنند، هیچ چیزی هم نمی دهند، خودشان هم اعتراف کردند. هم وزیر خارجه، هم رئیس جمهور محترم همه شان اعتراف کردند که این برجام برای ما هیچ چیزی نداشت ولی باز دوباره به طرفش می روند! چرا از قانون تبعیت نمی کنید؛ در قانون جمهوری اسلامی آمده که تمام خطوط کلی نظام باید توسط ولایت مطلقۀ فقیه جعل و تقنین بشود. لذا اگر کسی دستور ولایت فقیه را عمل نکند خلاف قانون عمل کرده.

سفره اهل بیت / لاف منیّت ما

ما خیلی از کارهایمان را اصلاً بَد نمی دانیم. «لاَ تُخْرِجْ نَفْسَكَ مِنْ حَدِّ اَلتَّقْصِير[6]». از حد تقصیر خودمان را خارج نکنیم. حتی اگر گناهی هم نکردیم و کارمان درست است، بگوییم تقصیر من بود؛ من اشتباه کردم. اگر انسان پشیمان شود و ندامت حقیقی در قلبش باشد، دیگر سمت گناه نمی رود. چرا برای گناهت گریه نمی کنی؟ امام زین العابدین علیه السلام می فرمایند: «أَبْکِی لِخُرُوجِ نَفْسِی، أَبْکِی لِضِیقِ لَحْدِی[7]». چه قدر حضرت گریه می کند بر اعمالش. حالا حضرت عصمت محض هم هست. این گریه چه فایده ای دارد؟ این گریه و پشیمانی، سبب می شود اعمالمان را درست کنیم. ضعف های نفسمان را ببینیم. «إِذَا أَرَادَ اللَّهُ‏ بِعَبْدٍ خَیْراً[8]». خدا وقتی می خواهد بنده ای را به درجات بالا برساند سه چیز به او می دهد. اول، «بَصَّرَهُ بِعُیُوبِ نَفْسِه». به عیوب خودش بینایش می کند. آگاهش می کند که چه گناهانی دارد. ما دو نوع خواب داریم؛ خواب های مبشِّره و خواب های مُنذره. خواب های انذاری و خواب های تبشیری. خواب های بشارتی خوب است ولی سخت است؛ چون انسان دچار تکبر و عُجب می شود، زمین می خورد. مثلاً خواب می بیند امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دست کشیده روی سرش. نوش جانت اما حالا خودت را نگیر. فکر کردی چه شده؟ شق القمر کردی؟! امام زمان لطف کرده. ما جز گناه چیزی نداریم. «سیه رویی ز ممکن در دو عالم / جدا هرگز نشد والله اعلم[9]». ما همیشه گرفتاریم. چرا منیّت داریم؟ «ممکن بیچاره که جوفش تُهی است / لاف منیّت ز وی از ابلهی است». روزی ای راکه داری به خانه ات می بری بگو خدا به برکت زن و بچه ام، دارد به من هم روزی می دهد؛ من لایق آن نیستم. ما چیزی نداریم. چرا برای خودمان طاقچه بالا بگذاریم؟ هر چه هست مال خودش است. «هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِن[10]». ما چشمانمان نمی بیند هر چه داریم مال پدر و مادرمان است؛ مال امیرالمؤمنین و حضرت زهرا علیهما السلام است. سر سفرۀ این بزرگواران نشسته ایم.

الفقر فخری / توحید فعلی

«لا إلهَ إلاَّ اللَّه» یعنی چه؟ یعنی «لا مُؤثّرَ فِی الوجود إلّا الله». این را فلاسفه می گویند. یعنی مؤثر در وجود فقط خداست. مثلاً شما هزار تومان صدقه می دهی. شما که ندادی، این را خدا داده. خدا لطف کرده به شما. این می شود توحید فعلی. این فعل، فعلِ من نیست؛ فعل الله است. یک مثالی برایتان بزنم. مثلاً مقام معظم رهبری دو میلیون به من بدهد و بگوید تقوایی این را بین نمازگزارها پخش کن. حالا انصافش این است که بگویم که این پول را آقا داده یا نه بدون گفتن این، پول را تقسیم کنم؟ آقا هم همینطور. ایشان هم باید بگوید امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف داد. امام زمان هم باید بگوید خدا داد. اینجا جای تکبر نیست. «الْفَقْرُ فَخْرِی[11]‏». این که می گویند فقر افتخار من است نه این که انسان کار نکند. فقر افتخار من است یعنی همه چیز را از او ببینم. «يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّه[12]». ذات شما عین نیاز به خداست. نه اینکه یک کسی هستی و یک چیزی داری و بعد آن چیز مال خداست؛ نه. اصلاً ذاتت یعنی نداری. همه اش اوست. شما آینه ای و هیچ چیزی نداری. هر چه هست مال خودش است.

 عبد مسکین

مؤمن به حقیقت ایمان نمی رسد مگر اینکه خودش را از تمام عالَم پایینتر بداند. «أَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الذَّلِيلُ الْحَقِيرُ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ» مستکین به مسکینی می گویند که آنقدر وضعش خراب است، که خانه نشین شده؛ دیگر نمی تواند بیرون برود. ضعف نمی گذارد بیرون برود حتی گدایی کند. همین امیرالمؤمنینی که شبی پانصد رکعت، پانصد تا نماز دو رکعتی یعنی هزار رکعت نماز زیر پانصد تا نخل می خواند، برای آنهمه فقیر مدینه خرما و نان و آرد می برد، برای یتیمان غذا درست می کرد، همین امیرالمؤمنین می فرماید: من مسکینم؛ مستکینم؛ هیچ چیزی ندارم. «لَايَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً[13]». اصلاً من نمی توانم نفعی به دست بیاورم. آقا پس چرا می روی سر کار؟ دستور است. پس چرا کیاست به خرج می دهی؟ دستور است. چرا می روی سراغ تخصص؟ دستور است و باید بروم؛ وظیفه ام است. باید بروم سراغ تخصص، باید بروم سراغ علم، باید بروم سراغ فنون. باید زحمت بکشم اما باز هم بگویم «لَايَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً». همۀ نفع ها را او می آورد. یک اراده بکند ولو از همه متخصص ها بالاتر باشم زمین می خورم. مگر می توانی جلویش دوام بیاوری؟ جلوی خدا که نمی شود تکبر کرد. جلوی خدا باید بگوییم چاکرتیم. بگوییم هر چه داریم مال توست. «لَايَمْلِكُ لِنَفْسِهِ نَفْعاً وَلَا ضَرَّاً وَلَا مَوْتاً[14]». مرگ هم دست خودش است.

[1] –  جامع الاخبار، ص 175

[2] –  فلاح السائل، ج1، ص 127

[3] –  سورۀ عنکبوت، بخشی از آیۀ 45

[4] –  شرح غرر الحکم، ج4، ص 109

[5] –  مهستی گنجوی

[6] –  أعلام الدین في صفات المؤمنین، ج1، ص 43

روایت از امام کاظم یا امام رضا علیهم السلام

[7] –  دعای ابوحمزۀ ثمالی

[8] –  امالی، ص۵۳۱

[9] –  شیخ محمود شبستری؛ گلشن راز

[10] –  سورۀ حدید، بخشی از آیۀ 3

[11] –  بحارالأنوار، ج 69، ص 55

[12] –  سورۀ فاطر، بخشی از آیۀ 15

[13] –  همان

[14] –  همان

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
نظرات خود را با ما در میان بگذارید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *